You are hereBlogs / cittagutta's blog / Reflexiones diarias del Tipitaka

Reflexiones diarias del Tipitaka


By cittagutta - Posted on 13 April 2009

Hola a todos, quiero compartir con todos ustedes diariamente un extracto de las escrituras que estoy traduciendo del libro en inglés "Buddha Vacana" del Venerable Dhammika. El propósito es reflexionar a diario sobre una enseñanza de Buddha; a su vez anexo el extracto en Pali para quienes estén interesados en estudiar y aprender esta lengua que usó el Buddha para exponer el Dhamma. Den un vistazo al Curso de Pali que se encuentra en el sitio, está maravilloso.

Aunque mi intención todavía no es poner la traducción literal del Pali al español ya que apenas estoy aprendiendo sino acercar la traducción del inglés al español apoyándome en el Curso de Pali. Estaré gustoso de recibir sus comentarios, jalones de orejas, críticas y correcciones sobre todo; se los agradeceré mucho.

------------------------*---------------------------*------------------------*---------------------------*-------------------------*-----------------------------------

Abril 12  - Siete peligros para el malhumurado

 

Estas sietes cosas, cuando vienen al malhumorado  ya sea hombre o mujer, producen regocijo a su enemigo, ¿cuáles siete?

(1) En este mundo Bhikkhus,   un enemigo desea así para otro enemigo: ‘¡Ojala que fuera feo! ¿Por qué es esto? Un enemigo no se regocija con la belleza de su enemigo. Un individuo malhumorado, dominado por el enojo, afligido por el enojo.  No obstante  esté bien bañado, bien embadurnado, el cabello y la barba elegantes y vestido en ropas blancas, luego él, dominado por el enojo, es feo. Ésta es la primera cosa por la que un hombre o una mujer malhumorados, producen regocijo a su enemigo.

(2) De nuevo Bhikkhus,  un enemigo desea así para otro enemigo: ‘¡Ojala que duerma mal! ¿Por qué es esto? Un enemigo no se regocija con el bien dormir de su enemigo. Un individuo malhumorado, dominado por el enojo, afligido por el enojo.  No obstante  él duerme sobre una cama cubierta con una manta blanca, cubierta con un cobertor de lana, cubierta con una colcha bordada con flores, cubierta de una manta de piel de venado, con un dosel en lo alto, o con cojines rojos en cada extremo, luego él, dominado por el enojo, duerme mal. Ésta es la segunda cosa por la que un hombre o una mujer malhumorados, producen regocijo a su enemigo.

(3) De nuevo Bhikkhus,  un enemigo desea así para otro enemigo: ‘¡Ojala que no prospere! ¿Por qué es esto? Un enemigo no se regocija con la prosperidad de su enemigo. Un individuo malhumorado, dominado por el enojo, afligido por el enojo.  Incluso cuando él sufre una pérdida, él piensa: ‘he obtenido un provecho'; y cuando ha obtenido un provecho, él piensa: ‘he sufrido una pérdida'. Cuando el se aferra a estas ideas en oposición, ellas le llevan al daño y el sufrimiento por largo tiempo debido a que está dominado por el enojo. Ésta es la tercera cosa por la que un hombre o una mujer malhumorados, producen regocijo a su enemigo.

(4) De nuevo Bhikkhus,  un enemigo desea así para otro enemigo: ‘¡Ojala que no tenga riqueza! ¿Por qué es esto? Un enemigo no se regocija con la riqueza de su enemigo. Un individuo malhumorado, dominado por el enojo, afligido por el enojo.  Cualquier riqueza que posea, ganada con su esfuerzo e iniciativa, acumulada a través de la fuerza de sus brazos y apilada con el sudor de su frente, el sudor de su frente ganada correctamente, el rey ordena que sea enviada al tesoro real debido a que está dominado por su enojo. Ésta es la cuarta cosa por la que un hombre o una mujer malhumorados, producen regocijo a su enemigo.

(5) De nuevo Bhikkhus,  un enemigo desea así para otro enemigo: ‘¡Ojala que no tenga fama! ¿Por qué es esto? Un enemigo no se regocija con la fama de su enemigo. Un individuo malhumorado, dominado por el enojo, afligido por el enojo.  Cualquier fama que ha ganado debido a ser atento, ésta desaparece debido a que está dominado por el enojo. Ésta es la quinta cosa por la que un hombre o una mujer malhumorados, producen regocijo a su enemigo.

(6) De nuevo Bhikkhus,  un enemigo desea así para otro enemigo: ‘¡Ojala que no tenga amigos! ¿Por qué es esto? Un enemigo no se regocija con un enemigo que tiene amigos. Un individuo malhumorado, dominado por el enojo, afligido por el enojo.  Sus amigos, compañeros y familiares lo evitarán desde lejos debido a que está dominado por el enojo. Ésta es la sexta cosa por la que un hombre o una mujer malhumorados, producen regocijo a su enemigo.

(7) De nuevo Bhikkhus,  un enemigo desea así para otro enemigo: ‘¡Ojala que en el decaimiento del cuerpo, después de morir renazca en un plano de sufrimiento, en un mal destino, en el infierno! ¿Por qué es esto? Un enemigo no se regocija con un renacimiento afortunado de su enemigo. Un individuo malhumorado, dominado por el enojo, afligido por el enojo. Realiza la mala conducta con el cuerpo, la mala conducta con la palabra, la mala conducta con la mente, habiendo realizado la mala conducta con el cuerpo, habiendo realizado la mala conducta con la palabra, habiendo realizado la mala conducta con la mente, él renace en un plano de sufrimiento, en un mal destino, en el infierno debido a que está dominado por el enojo. Ésta es la séptima cosa por la que un hombre o una mujer malhumorados, producen regocijo a su enemigo.

Estas son las siete cosas que cuando vienen al malhumorado  ya sea hombre o mujer, producen regocijo a su enemigo

§

Sattime bhikkhave, dhammā sapattakantā sapattakaraṇā kodhanaṃ āgacchanti itthiṃ vā purisaṃ vā. Katame satta:

(1) Idha bhikkhave, sapatto sapattassa evaṃ icchati: aho vatāyaṃ dubbaṇṇo assāti. Taṃ kissa hetu: na bhikkhave, sapatto sapattassa vaṇṇavatāya nandati. Kodhanoyaṃ bhikkhave purisapuggalo kodhābhibhūto kodhapareto. Kiñcāpi so hoti sunahāto suvilitto kappitakesamassu odātavatthavasano, atha kho so dubbaṇṇova hoti kodhābhibhūto. Ayaṃ bhikkhave, paṭhamo dhammo sapattakanto sapattakaraṇo kodhanaṃ āgacchati itthiṃ vā purisaṃ vā.

(2) Punacaparaṃ bhikkhave, sapatto sapattassa evaṃ icchati: aho vatāyaṃ dukkhaṃ sayeyyāti. Taṃ kissa hetu? Na bhikkhave, sapatto sapattassa sukhaseyyāya nandati. Kodhanoyaṃ bhikkhave, purisapuggalo kodhābhibhūto kodhapareto. Kiñcāpi so pallaṅke seti goṇakatthate paṭikatthate paṭalikatthate kādalimigapavarapaccattharaṇe sauttaracchade ubhato lohitakūpadhāne, atha kho so dukkhaṃyeva seti kodhābhibhūto. Ayaṃ bhikkhave dutiyo dhammo sapattakanto sapattakaraṇo kodhanaṃ āgacchati itthiṃ vā purisaṃ vā.

 (3) Punacaparaṃ bhikkhave, sapatto sapattassa evaṃ icchati: aho vatāyaṃ na pacurattho assāti. Taṃ kissa hetu? Na bhikkhave, sapatto sapattassa pacuratthatāyanandatī. Kodhanoyaṃ bhikkhave, purisapuggalo kodhābhibhūto kodhapareto. Anatthampi gahetvā attho me gahitoti maññati. Atthampi gahetvā anattho me gahitoti maññati. Tassime dhammā aññamaññaṃ vipaccanīkā gahitā dīgharattaṃ ahitāya dukkhāya saṃvattanti kodhābhibhūtassa. Ayaṃ kho bhikkhave, tatiyo dhammo sapattakanto sapattakaraṇo kodhanaṃ āgacchati itthiṃ vā purisaṃ vā.

(4) Punacaparaṃ bhikkhave, sapatto sapattassa evaṃ icchati: aho vatāyaṃ na bhogavā assāti. Taṃ kissa hetu? Na bhikkhave, sapatto sapattassa bhogavatāya nandati. Kodhanassa bhikkhave, purisapuggalassa kodhābhibhūtassa kodhaparetassa yepissa te honti bhogā uṭṭhānaviriyādhigatā bāhābalaparicitā sedāvakkhittā dhammikā dhammaladdhā, tepirājāno rājakosaṃ pavesenti kodhābhibhūtassa. Ayaṃ bhikkhave, catuttho dhammo sapattakanto sapattakaraṇo kodhanaṃ āgacchati itthiṃ vā purisaṃ vā.

(5) Punacaparaṃ bhikkhave, sapatto sapattassa evaṃ icchati: aho vatāyaṃ na yasavā assāti. Taṃ kissa hetu? Na bhikkhave, sapatto sapattassa yasavatāya nandati. Kodhanoyaṃ bhikkhave, purisapuggalo kodhābhibhūto kodhapareto. Yopissa so hoti yaso appamādādhigato tamhāpi dhaṃsati kodhābhibhūto. Ayaṃ bhikkhave, pañcamo dhammo sapattakanto sapattakaraṇo kodhanaṃ āgacchati itthiṃ vā purisaṃ vā.

(6) Punacaparaṃ bhikkhave, sapatto sapattassa evaṃ icchati: aho vatāyaṃ na mittavā assāti. Taṃ kissa hetu? Na bhikkhave, sapatto sapattassa mittavatāya nandati. Kodhanoyaṃ bhikkhave, purisapuggalo kodhābhibhūto kodhapareto. Yepissa te honti mittāmaccā ñātisālohitā, tepi ārakā taṃ parivajjentī kodhābhibhūtaṃ. Ayaṃ bhikkhave,
Chaṭṭho dhammo sapattakanto sapattakaraṇo kodhanaṃ āgacchati itthiṃ vā purisaṃ vā.

 (7) Punacaparaṃ bhikkhave, sapatto sapattassa evaṃ icchati: aho vatāyaṃ kāyassa bhedā parammaraṇa apāyaṃ duggatiṃ vinipātaṃ nirayaṃ upapajjeyyāti. Taṃ kissa hetu? Na bhikkhave, sapatto sapattassa sugatigamanena nandati. Kodhanoyaṃ bhikkhave, purisapuggalo kodhābhibhuto kodhapareto kāyena duccaritaṃ carati, vācāya duccaritaṃ carati, manasā duccaritaṃ carati so kāyena duccaritaṃ caritvā so vācāya duccharitaṃ caritvā so manasā duccaritaṃ caritvā kāyassa bhedā parammaraṇā apāyaṃ duggatiṃ vinipātaṃ nirayaṃ upapajjati. Kodhābhi bhūto. Ayaṃ bhikkhave, sattamo dhammo sapattakanto sapattakaraṇo kodhanaṃ āgacchati itthiṃ vā purisaṃ vā.

Ime kho bhikkhave, satta dhammā sapattakantā sapattakaraṇā kodhanaṃ āgacchanti itthiṃ vā purisaṃ vāti.

A IV 94

Que estén bien contentos y en paz, con metta Cittagutta.